Kia ora! (hallo) Ik heb de laatste weken weinig laten weten, maar ik leef nog steeds. Op 24 februari ben ik van Brisbane naar Auckland gevlogen, een korte vlucht van 4 uur. De eerste dag in Auckland ben ik gelijk een paar bekenden van 5 weken terug tegengekomen, twee Canadese jongens die in Auckland studeren. Na een aantal dagen in Auckland gezeten te hebben, wat niet spetterend was omdat Auckland een vrij saaie stad is, ben ik naar het noorden gegaan. In het noorden heb ik een paar dagen in Paihia gezeten. Ik kwam er al snel achter dat dit land heel anders is dan Australië, je zou het saai kunnen noemen. Het is overal een stuk minder bruisend en iedereen doet wat rustiger aan. Ook is het klimaat heel anders, het is veel groener en het weer is veel wisselvalliger, hopelijk verlies ik niet te veel van mijn bruine kleur. Ik moet ook nog een beetje wennen aan het toerist-zijn. In australie was ik meer een reiziger, soms bezocht ik wat plekken, maar het was toch vooral lekker rustig genieten van het weer. Hier zit ik veel in de bus en blijf ik overal maar een paar nachtjes om wat natuur te bezichtigen, dat is ook wat ze hier veel hebben. Ook in Paihia was dit het geval. Ik heb er niet bijzonder veel gedaan, wat rondgehangen met de mensen in het hostel en ik heb een wandelingetje gemaakt door een heel mooi bos. Ik heb maar geen tripjes gedaan, want ik wilde het niet al meteen een gewoonte maken om overal tripjes te doen; geld vliegt hier. Na 3 daagjes ben ik via Auckland richting het zuiden gegaan. Onderweg heb ik een tripje gemaakt naar de plek waar de scènes van het hobbitdorp van The Lord of the Rings zijn opgenomen. Het zag er wel grappig uit, maar niet heel bijzonder. Wel was het heel leuk om op de plek te staan die je in de films terug kunt zien.  Daarna kwam ik aan in Rotorua, een vulkanisch dorpje in het midden van het Noordereiland. Hier heb ik 's avonds een Maori dorpje bezocht (de eerste bewoners van nieuw-zeeland). Het was niet echt een dorp, maar ik heb wel wat leuke dingen geleerd over de maori. Het is wel leuk om te merken dat de Maori nog erg belangrijk zijn hier. Een heleboel plaatsen hebben maori-namen en hun taal is zelfs een officiele taal hier! Totaal anders dan Australië als je het mij vraagt. Na een paar dagen gezeten te hebben in Rotorua nam ik de bus naar het volgende plaatsje, Taupo. Hier heb ik niks gezien, ik kwam in de avond aan en ging 's ochtendsvroeg weer weg, maar ik kom er op de terugweg nog langs. Het is wel grappig om te merken dat je telkens bij dezelfde mensen in de bus zit. Het is weliswaar geen groepsreis, maar bijna iedereen doet dezelfde dingen en de bus rijdt niet elke dag, dus je kunt meestal 1 of 3 dagen in een plaats blijven. Na taupo namen we de bu naar National Park, maar onderweg heb ik nog een tripje in wat grotten gemaakt. Ik werd in een wetsuit gehesen en kreeg een rubberen band om me heen. Daarna liepen we de grotten in en kwamen we in een soort ondergrondse rivier terecht met heel koud water. Het was best mooi, want in de grotten zaten glowworms, wormen die een lichtgevend stofje afgeven. Ze zaten over het hele plafond van de grotten zat onder, dus het was net alsof je naar de sterren keek. Daarna kwamen we aan in National Park, eigenlijk een niksdorpje, maar er is een prachtige wandeling die veel mensen trekt. Ik heb deze wandeling uiteraard oom gemaakt met twee Engelsen en een Belgische. Het was een wandeling van 19.5 km, maar je begon op 800m en het hoogste punt was 1850m. Het heeft ons dus ook bijna 7 uur gekost, maar het was zeker de moeite! We hadden ook heel veel geluk met het weer, want het is hier niet vaak zonnig, maar op de dag dat wij er waren wel! We begonnen om half 8 in de ochtend, het eerste uur was erg makkelijk, daarna kwamen er een paar lastige klimmen door de vulkanen. Boven werd het ook aanzienlijk kouder met mist en koude wind. Je liep ook langs Mt Ngauruhoe, Mount Doom uit de Lord of the Rings-films. We hebben hem niet beklommen, want dat zouden we niet redden ivm de tijd. Na een aantal indrukwekkende kraters en mooi gekleurde meertjes kwamen we aan bij de laatste 6 kilometers. Dit zag er totaal anders uit; een heuvelachtig landschap met heel veel groen. De laatste kilometers legden we af in een soort regenwoud, veel afwisseling dus. Om half 3 kwamen we eindelijk aan bij de parkeerplaats en werden we teruggebracht naar het hostel. De volgende dag regende het alleen maar, dus hebben we de dag als filmkijkdag bestempeld. Altijd leuk om ouderwetse videobanden te kijken. Vandaag (de volgende dag) zit ik in de bus onderweg naar Wellington, de hoofdstad, om morgen de oversteek te maken naar het Zuidereiland! Ik hoop dat ik jullie weer van genoeg leesvoer heb voorzien.